Typetrommel

Een architectuuropdracht presenteert zich als een allegaar van praktische, technische en formele eisen. De ontwerper geeft vorm en betekenis aan een eindeloze lijst van beperkingen. Alomvattende bouwtypologiën, die hun culturele betekenis door herhaling verwierven, schieten te kort. Het gebouw als globaal type waarbij het volume de tektonische representatie van het programma is, lijkt niet langer houdbaar. Een nieuwe samenhang dringt zich op. Het programma en de volumetrie worden los van elkaar geconcipieerd als remenicenties aan ongelijksoortige types. Het gebouw representeert geen ruimtelijk programma, het krijgt z'n uitdrukking als representatie van een geleend type in een nieuwe context. De samenhang tussen volume en programma speelt zich eerder af op vlak van de semiotiek dan van de tektoniek. Een gebouw wordt niet tot in elk detail specifiek bedacht of ontworpen, het wordt samengesteld, geassembleerd met betekenisvolle herinneringen en verwijzingen.