Ironie

Bouwen in Vlaanderen, is hoe dan ook op verschillende vlakken ironisch. Ironisch omdat buiten de kernen het landschap behoorlijk vol is en architecten moeten omgaan met het idee liever niet te bouwen. Ironisch omdat binnen de kernen de regels en wetten niet leiden tot de harmonische ambities die ze beogen en ironisch omdat bouwen in de hoofden van vele Vlaamse mensen niet eens een architecturaal probleem is. Temidden die ironische context moet de ontwerper laveren om een betekenisvolle bijdrage aan het Vlaamse bouwlandschap te bieden. Om ons tegen het cynisme, dat onze ruimtelijke context kenmerkt, te wapenen, vatten we de regelgeving op als de regels van een spel. Het onkritisch aanvaarden verhoogt het spelplezier. Ook de verzuchtingen van de opdrachtgevers worden als niet te relativeren spelregels ingezet, ze zijn een soort van kans-kaarten. Ironie is de schijnbare bevestiging van een conditie wanneer eigelijk het tegenovergestelde bedoeld wordt. Soms geeft een doorgedreven bevestiging aan het stringente ontwerpkader een souplesse aan het ontwerp.